Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

H πορεία του Λουθήρου προς το δόγμα της δικαίωσης διά της πίστεως

E-mail Εκτύπωση

Ο Λούθηρος πάλευε με την ιδέα της δικαίωσης, πότε δηλαδή ένας άνθρωπος δικαιώνεται, με άλλα λόγια αθωώνεται μπροστά στα μάτια του Θεού. Προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο προκειμένου να του συγχωρηθούν οι αμαρτίες.

Ο Λούθηρος έγινε μοναχός στην ηλικία των 21 ετών, το 1505. Οι μοναχοί ξεκινούσαν την ημέρα τους στις 2 τα ξημερώματα, ξεκινώντας με υμνωδία, προσευχή, περισυλλογή, προσευχή και πάλι υμνωδία.Στη συνέχεια θα προσεύχονταν και θα έτρωγαν πρωινό. Έπειτα θα εργάζονταν μέχρι το μεσημέρι και θα σταματούσαν για φαγητό. Έπειτα θα υμνούσαν, θα προσεύχονταν και θα εκπλήρωναν διάφορες θρησκευτικές τελετουργίες. Μετά το βραδινό, θα προσεύχονταν και θα έπεφταν για ύπνο.Έγινε μοναχός σε ένα Αυγουστινιανό μοναστήρι για να σώσει τη ψυχή του. Πίστευε ότι η τήρηση των εντολών θα του εξασφάλιζε την είσοδο στον παράδεισο.

Διαβάζουμε από το βιβλίο του Ρόλαντ Μπάιντον, καθηγητή εκκλησιαστικής ιστορίας στο Γέηλ τα εξής χαρακτηριστικά για τον Λούθηρο:«…Οι νηστείες του διαρκούσαν κάποτε τρεις ολόκληρες ημέρες χωρίς στο διάστημα αυτό να γεύεται ούτε ψίχουλο. ..Ο ίδιος φόρτωνε τον εαυτό του με προσευχές και αγρυπνίες πολύ περισσότερες απ’ όσες επέβαλλε ο κανονισμός. Αφαιρούσε από το σώμα του τις κουβέρτες που επιτρεπόταν να χρησιμοποιεί αφήνοντας επίτηδες το κορμί του να παγώνει μέχρι αναισθησίας. Κάποτε αισθανόταν περήφανος για την αγιότητά του κι έλεγε, ‘Σήμερα δεν έφταιξα σε τίποτα’. Μα αμέσως έρχονταν στο πνεύμα του οι ενοχλητικές σκέψεις: ‘νήστεψες αρκετά; Είσαι όσο πρέπει φτωχός;’ Και τότε γύμνωνε το σώμα του αφήνοντας μόνο το ρούχο που απαιτεί η ευπρέπεια». Και καταλήγει ο βιογράφος… «Μα οι δραστικές αυτές μέθοδοι δεν του ησύχασαν την ψυχή στο ελάχιστο…».

Η ψυχή του δεν ησύχαζε

Τον δίδασκαν ότι μόνο εάν εξομολογηθείς τις αμαρτίες σου θα σε συγχωρέσει ο Θεός, αλλά δεν θυμόταν όλες του τις αμαρτίες. Αντιλαμβανόταν ότι είχε και κρυφές αμαρτίες που όμως δεν μπορούσε να αντιληφθεί.Παρότι εξομολογούταν ξανά και ξανά και ξανά δεν μπορούσε να βρει συγχώρεση, δεν μπορούσε να είναι σίγουρος ότι ο Θεός τον έχει συγχωρήσει.Όταν εξομολογούταν στον πνευματικό του, τον άκουγε να του λέει «εξομολογήσου και καμία σημαντική αμαρτία».

Η διαδρομή στη Ρώμη

Η εσωτερική αναζήτηση για τον Θεό τον οδήγησε τελικά στη Ρώμη. Οδηγήθηκε εκεί πιστεύοντας πως στη Ρώμη, θα έβρισκε αυτό που τόσο πολύ αναζητούσε, την ειρήνη με τον Θεό.Όταν μετέβη στη Ρώμη απογοητεύτηκε, σοκαρίστηκε και αηδίασε. Βρήκε ιερείς μεθυσμένους που δεν μπορούσαν να ολκλοκληρώσουν τη λειτουργία. Βρήκε ιερείς να κάνουν έως και 70 λειτουργίες την ημέρα και άλλους που έσπαγαν τους όρους αγαμίας. Ο βιογράφος του Μπάιντον είπε πως όταν πήγε στη Ρώμη, κατέληξε πως «εάν υπήρχε κόλαση, η Ρώμη ήταν χτισμένη πάνω της».Στη Ρώμη συνειδητοποίησε ότι «ο κλήρος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πίστη.»

Στην εκκλησία του St. John Lateran, είδε μία σειρά από αρχαία σκαλιά που είχαν μεταφερθεί από την Ιερουσαλήμ στη Ρώμη. Ο Ιησούς υποτίθεται ότι περπάτησε πάνω τους έξω από το ανάκτορο του Πιλάτου. Η Καθολική Εκκλησία δίδασκε ότι εάν σκαρφάλωνες τα 28 αυτά σκαλιά λέγοντας πάτερ ημών σε κάθε σκαλί, η ψυχή σου θα γλίτωνε το καθαρτήριο.Εκατοντάδες χιλιάδες πήγαιναν στη Ρώμη προκειμένου να ανέβουν τα συγκεκριμένα σκαλιά. Το ίδιο έκανε και ο Λούθηρος. Όταν όμως έφτασε στη κορυφή, κοίταξε τα σκαλιά και αναρωτήθηκε «και αν δεν είναι έτσι;» Δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι σχέση είχαν οι προσευχές με τη συγχώρεση των αμαρτιών του.

H αλλαγή

Η μεγάλη αλλαγή προήλθε όταν άρχισε να μελετά τον Λόγο του Θεού. Ξεκίνησε από τους Ψαλμούς και στη συνέχεια μελέτησε τις επιστολές προς Ρωμαίους και Γαλάτας.Δύο εδάφια του άλλαξαν τη σκέψη και τη θεολογία, αλλά και τον κόσμο είναι τα εξής: «16 Διότι δεν αισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστού· επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα Ιουδαίόν τε, πρώτον και Έλληνα. 17 Διότι δι' αυτού αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού εκ πίστεως εις πίστιν, καθώς είναι γεγραμμένον· Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως» (Ρωμαίους 1:16-17).

Η Μεταρρύθμιση ξεκίνησε ουσιαστικά όταν ο Μαρτίνος Λούθηρος κατανόησε τη βιβλική διδασκαλία για τη δικαίωση του ανθρώπου χάριν του Χριστού μόνον διά της πίστεως: Η διδασκαλία αυτή ήταν και είναι η αιχμή του δόρατος και το διακριτικό στοιχείο των Ελληνικών Ευαγγελικών Εκκλησιών.

Το δόγμα της δικαίωσης είναι ΑΠΟΛΥΤΑ κεντρικής σημασίας για την πίστη μας. Ο Λούθηρος αποκάλεσε το δόγμα αυτό«τον ακρογωνιαίο λίθος του Χριστιανισμού». Είναι το δόγμα που απαντά στο ερώτημα, «Πώς μπορούμε να ήμαστε εντάξει με τον Θεό;» Εάν προσπαθούμε να σωθούμε με τις καλές μας πράξεις, δεν θα γίνουμε ποτέ αρκετά καλοί. ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.