Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Νίκαιας
 
 

Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Νίκαιας

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

H διαχείριση των συναισθημάτων μας

E-mail Εκτύπωση

Δεν μπορούμε να μεταμορφώσουμε τις ζωές μας, εάν δεν μεταμορφώσουμε τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα μας. Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως και ο Θεός της Βίβλου έχει συναισθήματα, νιώθει χαρά, λύπη, μόνο, μίσος για αμαρτία και επειδή ήμαστε κατ΄εικόνα και ομοίωση του Θεού ήμαστε και εμείς συναισθηματικά όντα.

Ο Θεός δημιούργησε το ρομάντζο και τα συναισθήματα και μας χάρισε το δώρο του να ερωτευόμαστε και να μας ερωτεύονται. Τα συναισθήματα μας είναι δώρο από τον Θεό, ακόμη και τα αρνητικά, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν συναγερμούς που ο Θεός έχει θέσει, έτσι ώστε να αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ένα βασικό ερώτημα της Χριστιανικής πίστης είναι κατά πόσον μπορώ να βασίζομαι στα συναισθήματα μου; Δεν πρέπει ούτε να βασιζόμαστε απόλυτα στα συναισθήματα, αλλά ούτε να αγνοούμε συστηματικά τα συναισθήματα. Υπάρχουν 2 άκρα. Το πρώτο είναι ο συναισθηματισμός και το άλλο η άρνηση των συναισθημάτων. Ο ακραίος συναισθηματισμός εστιάζει στο πώς αισθανόμαστε ανεξαρτήτως από του τι είναι αμαρτία, λάθος ή σωστό, δημοφιλές, κακό ή καλό. Σε αυτή την περίπτωση κινούμαστε με βάση το πώς αισθανόμαστε, ό,τι κάνουμε βασίζεται στα συναισθήματα μας, τα οποία μας ελέγχουν.

Το άλλο άκρο είναι ο Στωικισμός. Ο Στωικισμός αποτελεί μία σημαντική φιλοσοφική σχολή των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων (300 π.Χ. – περίπου 250 μ.Χ.), η οποία ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Ζήνωνα τον Κιτιέα με κέντρο την «Ποικίλη Στοά» από όπου και πήρε το όνομά της η Σχολή. Εκτός από την Περιπατητική σχολή λογικής, δηλαδή τη σχολή του Αριστοτέλη, υπήρξε στην αρχαιότητα και η Στωική σχολή λογικής.

Ο στωικισμός ξεκινά από μία βασική παραδοχή, που τον διαφοροποιεί ριζικά από τις υπόλοιπες ελληνιστικές φιλοσοφίες και τον φέρνει κοντά στον πλατωνισμό και τον αριστοτελισμό· το σύνολό των πραγμάτων που συνθέτουν τον κόσμο διέπεται και ενοποιείται από μια έλλογη τάξη.

Με απλά λόγια, αυτή η θεώρηση υποστηρίζει ότι τα συναισθήματα δεν είναι σημαντικά. Σύμφωνα με αυτή τη προσέγγιση, το μόνο που μετράει είναι η λογική και η νοημοσύνη μας.

Συνήθως, οι λογικοί παντρεύονται τους συναισθηματικούς. Οι στωικοί που συνήθως λειτουργούν με βάση τη λογική τους θεωρούν ότι το άλλο τους μισό είναι ευάλωτο στον συναισθηματικό τους κόσμο, ενώ οι συναισθηματικοί θεωρούν ότι οι στωικοί δεν θέλουν να νιώθουν ευάλωτοι και δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να εκφραστεί ελεύθερα.

Οι συναισθηματικοί θεωρούν ότι εάν δεν συμμερίζεσαι τα συναισθήματα σου δεν είσαι αυθεντικός και γνήσιος, ενώ οι λογικοί θεωρούν ότι δεν πρέπει να συμμερίζεσαι πάντα τα συναισθήματα σου και ότι τα συναισθήματα είναι απατηλά. Για αυτό και συνήθως οι άντρες, όταν έχουν κάποιο πρόβλημα κλείνονται στη σπηλιά τους και δεν βγαίνουν από αυτή μέχρι να βρουν μία ικανοποιητική ή επαρκή λύση στο πρόβλημα τους. Όσο όμως είναι κλεισμένοι, δεν θέλουν συνήθως να συζητούν τα προβλήματα τους. Ειδικά στο γάμο, αλλά και γενικότερα σε όλες τις σχέσεις πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Θεός μας έπλασε διαφορετικούς όχι για να μας σπάσει τα νεύρα, αλλά για να μας ενώσει.

Ως Χριστιανοί δεν πρέπει να κινηθούμε στα 2 άκρα. Δεν πρέπει ο Θεός μας να είναι η λογική μας, το δόγμα μας, η θεολογία μας, η διανοητική εξάσκηση πνευματικών πειθαρχιών, αλλά δεν πρέπει και να γίνουν τα συναισθήματα μας ο Θεός μας, καθώς αναζητούμε ιδιαίτερες συναισθηματικές εμπειρίες προκειμένου να έχουμε επαφή και κοινωνία με τον Θεό.

Στη προσπάθεια εξεύρεσης ισορροπίας ανάμεσα στα δύο αυτά άκρα, το βιβλίο των Ψαλμών μας βοηθάει καθώς μας δόθηκε και για να μπορούμε να χειριζόμαστε τα συναισθήματα μας. Τα καλά και τα κακά, τα αρνητικά και τα θετικά. Έχουμε ψαλμούς οργής, παραπόνων, θλίψης και κάθε άλλου ειδικού συναισθήματος. Διαβάζουμε ορισμένους ψαλμούς, τους οποίους μάλιστα έψελναν, καθώς το βιβλίο των Ψαλμών αποτελούσε το Εβραικό μουσικό υμνολόγιο και αναρωτιόμαστε γιατί αυτός ο ψαλμός ή κάποια εδάφια βρίσκονται στην Αγία Γραφή. Βρίσκονται εκεί, προκειμένου να μας διδάξουν πώς να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα μας.

Συμπερασματικά, τα συναισθήματα μας είναι δώρα του Θεού σε εμάς και το βιβλίο των ψαλμών μας έχει δοθεί για να μπορούμε να χειριζόμαστε τα συναισθήματα μας και για να ταυτιζόμαστε με τους Βιβλικούς συγγραφείς.

Το να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα μας αποτελεί το κλειδί στην πνευματική μας πορεία. Καλούμαστε ούτε να αγνοούμε τα συναισθήματα μας, αλλά και ούτε να βασιζόμαστε απόλυτα στα συναισθήματα μας.